zondag 24 oktober 2021

Felheid FC Groningen is AZ te machtig

 Door Henk Hielkema

Als FC Groningen-trainer Danny Buijs zijn elftal de vorige week op scherp wilde zetten met enkele laatdunkende opmerkingen in de richting van zijn spelers, dan is hij daar goed in geslaagd. Het bezoekende AZ wist zondagavond niet waar het moest zoeken in de Euroborg. Met een ongelooflijke felheid voetbalden de Groningers zich naar de tweede zege van het seizoen: 2-0.

Buijs zag zijn pupillen deze keer het vuur uit de sloffen lopen. De Alkmaarders kwamen daardoor niet in hun geliefkoosde positiespel en konden amper gevaarlijk worden voor het doel van de thuisclub. Als je zo onstuimig van start gaat, dan is het altijd de vraag hoe lang je dat kunt volhouden. Meestal is de brandstof dan halverwege de tweede helft wel op. Maar de beloning van al dat gezwoeg in de vorm van een voorsprong hield FC Groningen tot het einde op de been.

Ngongo fabriceerde een bijna ondenkbare openingstreffer in de eerste helft. Een voorzet verwerkte hij tot een hakbal in de lucht die in de kruising van het AZ-doel belandde. Een doelpunt zoals je die alleen tegenkomt in een stripboek uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. De tweede treffer was misschien iets minder mooi maar was wel een specifieke De Leeuw-actie. Hij maakte zijn eerste goal van het seizoen door een verdediger en zijn doelman te slim af te zijn.

Die voorsprong werkte als benzine voor de auto. Strand Larsen en Postema vervingen moegestreden teamgenoten en dat gebeurde allemaal terwijl AZ de grootste moeite had om dreigend voor het Groninger doel te komen. Afgezien van een paar hachelijke momenten in het begin van het duel hadden de Groninger verdedigers hun zaakjes onder controle.

Met de drie punten kreeg FC Groningen weer wat aansluiting met de onderste helft van de ranglijst. Maar de grootste winst was wel de manier waarop de equipe van Buijs zijn tegenstander naar de strot greep. Op deze manier moeten er meer overwinningen behaald kunnen worden. Het is namelijk de enige manier om een kwalitatief betere tegenstander onder de duim te houden. Het zou trouwens ook een beetje beschamend zijn om het hele seizoen degradatievoetbal te spelen.

De wedstrijd tegen AZ bewees dat de Euroborg voor veel tegenstanders een lastig te nemen horde kan zijn. Wel onder de voorwaarde dat je als FC Groningen-speler voetbalt alsof je leven ervan af hangt. Dat was zondagavond het geval tot groot genoegen van trainer Buijs.

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)   

 

 

dinsdag 19 oktober 2021

Alleen oliesjeik kan van FC Groningen topclub maken

 Door Henk Hielkema

Alleen een kapitaalkrachtige investeerder uit een oliestaat in het Midden-Oosten kan van FC Groningen een topclub maken in de eredivisie. Op eigen kracht en met een ongewijzigd beleid zal de Trots van het Noorden een middenmoter blijven met soms een uitschieter naar boven en soms met een penibele situatie onderin de ranglijst zoals nu het geval is. Al jarenlang voetballen de groen-witten zonder enige betekenis in de hoogste klasse van Nederland.

De grootste verdienste had nog in het oude Oosterpark-stadion plaats waar enkele jaren zelfs op Europees niveau werd gespeeld. Dat gebeurde onder leiding van de flamboyante voorzitter Renze de Vries die spelers met zwart geld aantrok en daarvoor later de tol betaalde met een heus strafproces en een keiharde veroordeling. Die tijden liggen alweer ver achter ons en de huidige clubleiders zullen die fout niet weer maken.

In plaats daarvan koos de professionele clubleiding voor een beleid met een taakstellende begroting. Met andere woorden: er werd jaarlijks een miljoenentekort beraamd dat met de verkoop van spelers moest worden weggewerkt. FC Groningen ging steeds meer op een handelshuis te lijken. Talentvolle spelers werden in de opgewaardeerde jeugdafdeling opgeleid tot potentiele eerste-elftalspelers en de scouting ging op zoek naar jonge voetballers die werden aangetrokken om later te kunnen verkopen.

Door de transferwinsten hield de club het hoofd boven water. FC Groningen ontpopte zich tot een club waar uitmuntende spelers te koop waren. Luis Suarez, Arjen Robben, Andreas Granqvist, Tim Matavz en vele anderen maakten faam bij andere clubs. Het gevolg was dat er jaarlijks veel mutaties waren in de spelersselectie. Spelers die verkocht werden, moesten worden vervangen door nieuwe voetballers die niet altijd het niveau hadden van hun voorgangers.

Het was niet mogelijk om de beste spelers te houden. Daarvoor was het salarisplafond te laag en was de spelersverkoop nodig om de begroting sluitend te krijgen. FC Groningen was – en is – niet de club die gemakkelijk grote sponsors kan binnenhalen. De meeste hoofdkantoren van grotere bedrijven zijn in de Randstad gevestigd en ondanks de trouwe supportersaanhang is het achterland van de club in het Noorden niet te vergelijken met dat in het westen.

Het clubbeleid, dat onder de vorige directeur Hans Nijland is ingezet, werkt nog steeds op dezelfde manier. Directeur Wouter Gudde schreef onlangs weliswaar een toekomstrapport met de titel ‘Samen naar de Grote Markt’ maar dat verhaal had beter kunnen heten ‘Vechten om te overleven’. Want daar is de club jaarlijks mee bezig op twee fronten: financieel en sportief. Het is een hele toer om de selectie op niveau te houden als je beste spelers zijn vertrokken. In die zin is het jarenlang niet zo slecht gegaan.

Onder de huidige omstandigheden is uitvoering van een ambitieuzer beleid niet mogelijk. De clubleiding is gebonden aan financiele grenzen. En zo kan het een keer gebeuren dat gevochten moet worden om in de eredivisie te overleven. Daar heeft de rol van trainer Danny Buijs niet zoveel mee te maken. En de huidige spelersgroep mag je ook niet veel verwijten. Op een gegeven moment komt er niet meer uit dan er in zit. Afgeven op spelers die op het veld hun best niet doen (zoals Buijs deed na afloop van de wedstrijd tegen Sparta) is uit den boze en helpt ook niet om uit het moeras te komen.

De enige weg naar de top van de ranglijst zou zijn om FC Groningen te verkopen aan rijke oliesjeiks. Als je tenminste de ambitie hebt om een rol van betekenis te spelen in de eredivisie en op een bepaald moment samen met de supporters een feestje te vieren op de Grote Markt. In plaats van de fans blij te maken met een dode mus zou de clubdirectie eerlijker en realistischer moeten zijn.

(Henk Hielkema is oud-journalist van Dagblad van het Noorden) 

zondag 17 oktober 2021

FC Groningen blijft in gevarenzone na 1-1 tegen Sparta

 Door Henk Hielkema

FC Groningen is zondagmiddag niet veel opgeschoten met de 1-1 remise tegen Sparta op het Kasteel. De ploeg blijft voorlopig in de gevarenzone van de eredivisie en zoals het elftal in Rotterdam voetbalde, is er niet veel reden om aan te nemen dat er licht aan het eind van de tunnel te zien is. Met slechts een overwinning uit negen wedstrijden presteert FC Groningen ver beneden verwachting. Maar de vraag is dan of de verwachtingen dit seizoen niet te hoog zijn opgeschroefd.

Sparta – FC Groningen was een draak van een wedstrijd. Afgezien van een paar spannende momenten voor de beide doelen, viel er voor de neutrale toeschouwer weinig te beleven. Veel foutieve passes, mislukte dribbels en technische onvolkomenheden bij de afwerking ontsierden het duel dat qua niveau eigenlijk wel paste bij de miserabele posities van de teams. Het was huilen met de pet op en de vraag na afloop was wie zich het meest verheugde met het schamele puntje.

Veel schoot FC Groningen niet op met de remise in Rotterdam. Was er in voorgaande wedstrijden nog het excuus van het zware programma (de Groningers troffen vooral clubs uit de bovenste helft van de ranglijst) deze keer ging de vlieger niet op. Sparta was een opponent die de Trots van het Noorden in betere tijden simpel van de mat had gespeeld. Deze keer was de equipe van trainer Danny Buijs echter de onderliggende partij, want Sparta maakte de meeste aanspraak op de volle buit.

De Groninger supporters, die met leuke hoedjes aanwezig waren op het Kasteel, zullen zich moeten neerleggen bij weer een seizoen waarin hun favorieten hun stinkende best moeten doen om de sportieve ambities waar te maken. De grootste zorg op dit moment is echter hoe uit de gevarenzone te komen. Hoe langer je daar verkeert, des te groter wordt de druk om te presteren en des te nerveuzer worden de handelingen op het veld.

Ondertussen zijn wel twee dingen duidelijk geworden. El Hankouri is geen verdediger maar aanvaller – hij begon prima in Rotterdam maar zakte daarna ver weg – en Strand Larsen is gebaat bij een aanvaller die om het heen voetbalt en die hem in zijn acties kan ondersteunen. Die rol is De Leeuw op het lijf geschreven. Vooral in de Euroborg kan FC Groningen met dit duo aanvallend een vuist maken. Tegen Sparta moest De Leeuw uitvallen met een blessure en bovendien leek hij niet al te fit aan het duel te zijn begonnen.

De vraag is natuurlijk waarom Buijs beide bovengenoemde zaken niet eerder heeft onderkend. Voor de rest is de Groninger ploeg in deze moeilijke fase gebaat bij een vaste samenstelling. Dat kan natuurlijk door schorsingen en blessures bemoeilijkt worden, maar het streven moet erop gericht zijn dat de basiself niet te veel onnodig aan wisselingen onderhavig is. De vaste speelpatronen, die nu nog ver te zoeken zijn, zouden dan beter kunnen worden ingeslepen.

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)   

 

 

vrijdag 1 oktober 2021

FC Groningen schiet weinig op met gelijkspel

 

Door Henk Hielkema

FC Groningen wilde vrijdagavond koste wat het kost winnen van FC Twente. Dat was aan alles te zien: veel passie, werklust en acties tot op de grens van het toelaatbare. Het gevolg was een meeslepende confrontatie, waarin tot het einde beide teams wilden winnen. Dat lukte niet want het eindigde in een 1-1 remise. Daar schoten de Groningers weinig mee op. Het is al sinds februari dat er in de Euroborg werd gewonnen.

Positief was de wisselwerking tussen De Leeuw en Strand Larsen die voor de eerste keer beiden in de aanval stonden. Een logische beslissing van trainer Danny Buijs. Zeker in de Euroborg kunnen die twee het de vijandige defensie lastig maken. En als ze beiden in het veld staan, versterken ze elkaar. De Leeuw voelt zich prettig met een echte nummer negen om zich heen. Hij scoorde ook tweemaal, maar beide treffers werden afgekeurd. De een terecht en de ander onterecht.

Hoe gaat het seizoen er voor de rest uitzien voor FC Groningen? Zijn er weer – evenals het vorige jaar – reparatiewerkzaamheden nodig in de winterstop? Vragen waar de groen-witte fans mee zitten na het gelijkspel tegen FC Twente. Hun club bivakkeert op een gevaarlijke positie en dat zal nog wel even zo blijven omdat we voor een interlandbreak zitten. Voor de supporters is het te hopen dat de weg omhoog snel gevonden wordt, want anders ziet het er somber uit voor de Trots van het Noorden.

Natuurlijk heeft trainer Danny Buijs genoeg excuses voorhanden om de lage klassering te verklaren. Blessures, schorsingen en vooral veel goede spelers die deze zomer zijn vertrokken zijn legitieme argumenten, maar een feit is dat de club momenteel geen elftal op de been kan krijgen die tegenstanders kopje onder weet te krijgen.

Buijs mag zich zorgen maken voor de rest van de competitie en dat is niet alleen zijn schuld. De clubleiding staat namelijk een beleid voor waarbij de beste spelers jaarlijks moeten worden verkocht om de begroting rond te krijgen. En dat kan natuurlijk niet ongestraft blijven. Een rapport schrijven met als titel ‘Samen naar de Grote Markt’ is leuk maar niet realistisch en bezijden de waarheid. ‘Knokken om te overleven’ zou een betere titel zijn.

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)   

 

 

       

zaterdag 25 september 2021

Ajax paar maten te groot voor FC Groningen

 

Door Henk Hielkema

Verliezen van Ajax in Amsterdam is geen schande. FC Groningen trok zaterdag naar de hoofdstad voor een onmogelijke taak: een resultaat halen. Toch hoeven de Groningers niet lang te rouwen, want ze maakten het de landskamioenen zo lastig mogelijk. Daardoor werden de verliescijfers van 3-0 nog redelijk binnen de perken gehouden. De blamage van een korfbaluitslag bleef de ploeg van Danny Buijs bespaard. En dat kunnen de laatste tegenstanders van de Godenzonen niet zeggen. De Amsterdammers wonnen hun laatste drie duels met 5-0, 5-0 en 9-0.

Wat doe je als je naar Ajax moet om te voetballen? Je draait zelf voor geen meter terwijl de Amsterdammers de ene hoge score na de andere laten noteren. Tot overmaat van de ramp zit de Arena voor de eerste keer ook nog eens bomvol Ajax-fans. En je beseft dat de tegenstander op elke positie een betere speler heeft dan jezelf. Ja, wat doe je dan? FC Groningen-trainer Danny Buijs wist het wel: zand strooien in de Ajax-machine.

Ontregelen was het sleutelwoord voor de Trots van het Noorden. Vanaf het begin veel tijdrekken en bij blessures lekker lang op de grond blijven liggen. Met andere woorden: de Groningers gingen in de hoofdstand op de Zuid-Europese toer. Ajax-trainer Ten Hag had het meteen door. Hij wees de arbitrage al na vijf minuten op de vertragingstaktiek van de ploeg van Buijs.

Het gevolg was dat Ajax pas in de slotfase van de eerste helft een voorsprong kon nemen. Daarvoor waren er voor de landskampioen al wel enkele kansjes geweest, maar door gebrek aan scherpte bleef de schade aanvankelijk voor FC Groningen beperkt. Zelf kreeg het enkele waterkansjes om met een doelpunt de Arena te verrassen. Gezien de krachtsverhouding zou dat wat onverdiend geweest zijn, maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt.

Wat FC Groningen ook van plan was, een nederlaag was eigenlijk onontkoombaar. De punten moeten ook niet tegen teams als Ajax behaald worden, maar tegen de mindere goden van de eredivisie. Binnenkort ontmoeten de Groningers teams van gelijke sterkte of iets minder. Dan zal de volle buit binnengehaald moeten worden om een dramatisch competitieverloop te ontlopen. Echt lang treuren hoeven de spelers van Buijs na de 3-0 nederlaag in Amsterdam dan ook niet te doen. Dit was een ingecalculeerd verlies.

FC Groningen deed zijn best maar moest het gewoon afleggen tegen een betere tegenstander. FC Twente thuis is de volgende tegenstander en dat duel is veel belangrijker voor Buijs en zijn mannen dan het potje tegen Ajax.        

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)   

 

woensdag 22 september 2021

Frustraties vieren hoogtij in de Euroborg

 

Door Henk Hielkema

Twee rode kaarten, supporters die het veld oprennen, fans die de vijandelijke keeper blesseren door een vol bierglas tegen zijn hoofd te gooien, de scheidsrechter die de wedstrijd tijdelijk staakt en de derde nederlaag alweer voor FC Groningen in dit nog prille seizoen. Met andere woorden: de frustraties vierden hoogtij in de Euroborg. En onder deze omstandigheden viel de 1-0 verliespartij nog alleszins mee.

De competitiestart van FC Groningen begint overigens dramatische vormen aan te nemen. De nederlaag tegen Vitesse in de Euroborg dompelde de Groningers niet alleen in rouw, maar de ploeg van trainer Danny Buijs zakte daarmee aardig in de richting van de gevarenzone. Met de lastige uitwedstrijd tegen Ajax voor de boeg is het niet moeilijk om te voorspellen dat de Trots van het Noorden na zeven duels slechts vijf punten zal hebben.

Danny Buijs treft ook schuld aan de belabberde seizoenstart. Natuurlijk kun je hem niet verwijten dat de selectie door vertrokken sterkhouders een behoorlijke jas heeft uitgedaan – daarvoor is de clubleiding verantwoordelijk – maar Buijs is wel het een en ander aan te rekenen. In de eerste plaats is er geen enkele vaste voetbalvisie zichtbaar. Als je de ploeg ziet voetballen dan lijkt veel te berusten op toeval.

Verder zou Buijs de aanvalskracht behoorlijk kunnen versterken door De Leeuw en Strand Larsen samen in de aanval te posteren. De teruggekeerde De Leeuw is namelijk geen echte nummer negen maar meer een speler die het beste rendeert als hij om een ‘kapstok’ heen kan voetballen. Buijs kiest tot dusverre voor of De Leeuw als aanvalsspits of Strand Larsen. Een combinatie van die twee ziet de trainer kennelijk niet zitten.

En dan het derde punt. Zijn ploeg grossiert dit seizoen in gele en rode kaarten. Tegen Vitesse moesten zelfs twee Groningers in de eerste helft al met een rode kaart het veld ruimen. Eerst was het Te Wierik die over de schreef ging met een tackle, die overigens ook met een gele kaart bestraft had kunnen worden, en even later maakte Van Kaam een oliedomme handsbal om een doorgebroken Arnhemmer onschadelijk te maken.

Als klap op de vuurpijl roerde het publiek zich ook nog door de keeper van Vitesse met een vol bierglas te bekogelen. De doelman moest uitgebreid verzorgd worden en de wedstrijd werd door de arbiter een tijdje stilgelegd. Je kunt al die kaarten en ongeregeldheden natuurlijk niet in de schoenen schuiven van Buijs maar zijn manier van coachen werkt de rust op en rond het veld niet in de hand. Zelfs bemoeide hij zich met de arbiter die op het VAR-scherm de actie van Te Wierik beoordeelde. Ook een actie die niet bevorderlijk was voor de gemoedstoestand van de verhitte supporters.

Uitgerekend Buijs moest het muitende publiek tot bedaren brengen. Maar hij slaagde daar slechts ten dele in, want even later kwamen enkele fans het veld oprennen als halfbakken streakers, want ze hielden wel hun onderbroek aan. Met andere woorden: de frustraties vierden hoogtij in de Euroborg waar FC Groningen de tweede helft met negen spelers de 1-0 achterstand ongedaan moest maken. Een onmogelijke opgave.

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)   

 

 

zaterdag 18 september 2021

Rommelig FC Groningen zakt weg in de middenmoot

 Door Henk Hielkema

De uitwedstrijd tegen Willem II bepaalde voor FC Groningen of de competitiestart geslaagd is te noemen of niet. De 2-1 nederlaag voor de noorderlingen betekende dat ze op de ranglijst voorlopig genoegen moeten nemen met een bescheiden middenmootpositie. De Groningers voetbalden rommelig en onsamenhangend. Twee tegentreffers in de eerste helft kwamen ze niet meer te boven

In het Groninger kamp vroeg men zich af waar FC Groningen mee bezig was in de eerste helft. Al na vijf minuten stond Willem II op een 1-0 voorsprong na een blunder in de Groningse verdediging. En even later werd het nog erger, want de Tilburgers verdubbelden hun marge door de tweede goal te produceren. De ploeg van trainer Danny Buijs bakte er weinig van en het leek wel alsof zijn spelers voor het eerst met elkaar op het veld stonden.

Natuurlijk is het moeilijk om direct te acteren als een ingespeelde ploeg. Spelers – niet de minsten – vertrokken en anderen kwamen. Bovendien miste Buijs zaterdagavond een paar goede krachten door blessures. Daarom is het belangrijk om op korte termijn met een vaste basiself te gaan trainen en spelen. Dat moet snel gebeuren want anders zakt de Trots van het Noorden diep weg op de ranglijst.

Hoe krijgt FC Groningen aanvallend meer stootkracht? Heel simpel: door Strand Larsen en Michael de Leeuw samen in de frontlinie te laten spelen. De Leeuw is geen echte nummer negen. Hij voelt zich het best als hij zich kan bewegen om een ‘kapstok’ heen. Strand Larsen is de aangewezen persoon om die laatste rol te vervullen. Het tandem Strand Larsen/De Leeuw zorgt voor veel meer gevaar dan de spitspositie door een van hen te laten invullen.

Buijs en zijn assistenten zaten in die rampzalige eerste helft reddeloos op de bank. Ze bedachten voor de tweede fase van de wedstrijd een ander concept met nieuwe spelers. Er liepen al voor de pauze enkele spelers warm, maar toch verscheen FC Groningen na de pauze met dezelfde spelers op het veld. Halverwege de tweede helft kwamen De Leeuw, Van Kaam en Abraham in het veld als ultieme poging van Buijs om de wedstrijd te doen kantelen.

Het leverde direct de aansluitingstreffer op van Suslov. Maar die goal had niets met de wissels te maken maar veel meer met een blunder van de Tilburgse doelman die de bal knullig in de voeten van Suslov speelde. Een blunder die vergelijkbaar was met de grote fout in de Groningse verdediging die de eerste treffer van de thuisclub opleverde.

FC Groningen voetbalde in de slotfase met man en macht op de aanval. Met veel aanvallers en weinig verdedigers koos Buijs vanzelfsprekend voor een alles-of-niets offensief. Echte kansen op de 2-2 leverde dat eigenlijk niet op. Willem II hield stand en won uiteindelijk verdiend van een rommelig spelende FC Groningen.

(Henk Hielkema is oud-journalist van het Dagblad van het Noorden)